پیرامون تکامل

     سوال :  می خواهم توضیح بدهید که تکامل در قالب واژه  بد  و  نیک  چگونه است ؟
    پاسخ: خداوند چیزی را به نام بد نیافریده است . آنچه را که شما با نام و عنوان تفهیمی (( بد )) می شناسید . قدرت تمیز دادن و ادراکی است که خودتان آن را ساخته و پرداخته اید . خداوند هر چیزی را برای توازن و تعادل به طور متضاد آفریده است . سیاه را در مقابل سفید ، شب را در مقابل روز ، خار را در برابر گل و زیبا را در برابر زشت آفریده است . هر کدام از اینها در نوع خود و موجودیتشان خوب و شایسته هستند و بایستی خلق می شدند . زیرا هر کدام وظایفی دارند و انرژی آن ها موجب ایجاد آن ها شده است و بایستی تکامل خویش را ادامه بدهند . اگر شب را به خاطر احساس ترس بد می نامیم ، این به خود ما بر می گردد و از عجز و ناتوانی ما و ترس و رعبی که داریم ناشی شده است . اگر خار را دوست نداریم ، علتش این است که آن را به تمام و کمال مفید خویش نمی دانیم . پس این دلیل نمی شود که آن ها بد هستند . باید پدیده ها و حتی اعمال و کردار و گفتار و پندار انسان و سایر پدیده ها را کامل و ناقص منظور کنیم .

انسانهایی که به گفته و تعبیر شما بدکار و شرور هستند ، آن ها بد نیستند . زیرا خداوند انسان را بد نیافریده است ، بلکه آن ها ناقص هستند و تکاملشان کافی نبوده است و به خاطر همین عدم تکامل ، ماحصل نتایج و رفتار ناقص خود را به شکل عذاب روحی حس خواهند کرد ...

به نام خداوند یکتا

<< استاد عشق >>

هر اتفاقی که میافتد به خودی خود نه خوب است نه بد و این ما هستیم که با قدرت تمیز دادن و ادراکی که خودمان ساخته و پرداخته ایم آنرا خوب یا بد مینامیم .

الخیر فی ما وقع ، خیر در چیزی است که اتفاق می افتد آنچه در جهان صورت پیدا میکند تجلی خداوند است و سراسر خیر و برکت است در پی تفسیری که ما از امور میکنیم، آنها را در قسمت خیر یا شر تقسیم بندی میکنیم ولی اگر بدانیم تمام اتفاقات به اذن خداوند است و از جانب اوست در میابیم همه آنها خیر هستند و به خیر ختم میشوند.

خوب است که رب خود را بشناسیم، بفهمیم و دانش و اگاهی او را درک کنیم و هنگامی که در کنارمان است قدر او را به کمال بدانیم.

کسی که جز عشق هیچ نگفت و جز عشق هیچ نیاموخت

به نام خداوند یکتا

رابطه  چاکراهای پایین با چاکراهای بالا درانسان

نویسنده مسعود غفاری

به نام خداوند یکتا

آهنگ زندگی

زندگی شبیه بوم نقاشی است هر چه روی آن بکشید در آخر امر همان را مشاهده میکنید.

به نام خداوند یکتا

معمای زمان

بطور حتم همه  ما در مورد زمان اطلاعات بسیار کمی داریم برخلاف تصور اکثر مردم زمان کمیت ساده ای نیست و مطالب بسیاری از آن در پاره ای از ابهام مانده است.
مساله نسبیت سالها قبل توسط ائمه اطهار علیهم السلام به سادگی بیان شده است امام صادق(ع): زمان به ذاته وجود ندارد و فقط بر اثر احساسات ما برایمان موجودیت می یابد و برای ما عبارتست از  فاصله بین دو واقعه
انشتین می گوید: زمان ، زمان نیست و شاید هم هر زمانی ، زمان نباشد.

زمان هم یکی از مخلوفات خداست و خداوند قبل از زمان موجود بوده و پس از فنای زمان هم باقی خواهد بود ما در این دنیا مانند شخصی هستیم که از ابتدای عمر در اتاقیست که تنها یک پنجره  کوچک به خارج دارد بدیهی است که اگر یک قطار از جلوی این پنجره عبور کند نمی تواند تمام قطار را یکباره ببیند بنابراین این شخص ناچار است برای مشاهده تمام قطار زمان قائل شود یعنی واگن هایی که از برابرش عبور کرده اند گذشته ، واگن هایی که در حال حاضر می بیند حال، و تعدادی که هنوز ندیده است آینده می پندارد اما کسی که در خارج از اتاق است می تواند با یک نگاه تمام قطار را بدون صرف زمان به یکباره ببیند. خداوند و کسانی که خارج از دنیا به سر می برند اینطورند و وقایع گذشته ، آینده را که برای ما وجود ندارند را موجود می بینند .

اگر یک بطری قرار است فردا بشکند از هم اکنون در محل شکسته است و بخصوص از مدتها پیش شکسته بود و ما فقط در همان لحظه ای که بعد چهارم (زمان) اجازه می دهد آن را درک می کنیم.زمان به خودی خود وجود ندارد و همیشه بسته به کسی است که آن را به تصویر در می آورد همیشه حال است نه گذشته ی مطلقی وجود دارد نه آینده مطلقی...

منبع:کتاب معمای زمان(محمدرضا سر کلزایی)